नक्षत्रबाग

मंडळी, थोडं वेगळ्या विषयावर वाचायला आवडेल का?

नक्षत्र बाग

 सध्या नक्षत्र गार्डन ही संकल्पना सगळीकडं जोम धरायला लागलेय. काय आहे ही संकल्पना? तर, आपल्या पूर्वजांनी २७ नक्षत्रांना वेगवेगळी २७ झाडं नेमली आहेत. म्हणजे प्रत्येक नक्षत्राचा एक आराध्यवृक्ष आहे. एखाद्या विशिष्ट नक्षत्राला विशिष्ट झाड का असेल? तर, जेव्हा ते नक्षत्र आकाशात असतं तेव्हाच पृथ्वीवर त्याचा आराध्यवृक्ष फुललेला किंवा फळलेला असतो आणि मुख्य म्हणजे तो वृक्ष औषधी गुणांनी युक्त असा. म्हणजे थोडक्यात सांगायचं तर ते नक्षत्र ज्या काळात उगवतं साधारण तेव्हा होणाऱ्या आजारांवर ते झाड उपयोगी ठरतं. ज्योतिषशास्त्रानुसार पाहिलं तर एकाच नक्षत्रावर जन्मलेल्या व्यक्तींना साधारण एकाच प्रकारचे आजार होण्याची शक्यता असते. तर त्या आजारांवर ते झाड औषध पुरवतं. उदाहरण द्यायचं झालं तर, भरणी नक्षत्राचा प्रवास नोव्हेंबर ते मे असा असतो. या नक्षत्रावर जन्मलेल्या लोकांना पित्तदोषाचा त्रास असतो. भरणीचा आराध्यवृक्ष आहे आवळा. आता पित्तदोषाला उपयुक्त ठरणारा आवळा याच काळात बहरलेला असतो. 

   तर अशाच प्रकारे २७ नक्षत्रांना २७ झाडं नेमली आहेत. पूर्वीच्या काळी ही झाडं सहज भरपूर प्रमाणात उपलब्ध होत असत. पण आता..

     नक्षत्र गार्डन हे एक फॅड झालंय असं लोकं म्हणतात. पण जर विचार केला तर ही संकल्पना किती महत्त्वाची आहे ते आपल्या लक्षात येईल. या २७ झाडातली बरीच झाडं आता दुर्मिळ होत आहेत. त्यामुळं त्यांचं संवर्धन जर या तऱ्हेने होत असेल तर ती चांगलीच गोष्ट आहे. आणि वृक्ष तोडीच्या घटनांमध्ये ही झाडं लावून, वाढवली तर जमिनीचा काही भाग तरी झाडांनी व्यापतोय हे पर्यावरणाच्या दृष्टीने महत्त्वाचेच आहे. 

तर..या विषयावर मी एक कार्यक्रम बसवला होता. प्रत्येक नक्षत्राची आणि त्याच्या आराध्यवृक्षाची माहिती असं त्याचं स्वरुप होतं. अर्थात यातली सगळी माहिती पुस्तकं वाचून, कुठे कुठे ऐकून मिळवलेली अशीच आहे. मी ती एकत्र लिहून ठेवली. एकूण आठ भागात हे लिखाण आहे. एकेक भाग शेअर करत जाईन. 


जस्मिन जोगळेकर

फोटो गुगलवरुन


टिप्पण्या

टिप्पणी पोस्ट करा

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

शिस्त

शिस्त.... कधीकधी पसारा आवरायला घेतला की, कपाटातल्या कप्प्यात सापडतं काय काय… कुठल्याशा मंदिरातली अभिषेकाची पावती… एखाद्या महिन्यातल्या किराणा मालाचं बिल… तर कधी त्याच्याबरोबर गेलेल्या हॉटेलचं बिल… त्या बिलावरचे आकडे पुसट दिसतात हळूहळू  आणि तो ही आता सोबत नसतो…  पण त्याच्या बरोबर घालवलेला सुखाचा काळ… त्याच्या सोबतच्या गुजगोष्टी… त्याच्या सोबत पाहिलेली स्वप्नं… तो आणि त्याच्या आठवणी… त्या तर पुसट होत नाहीत ना कधीच. मग हात आपले शिस्तीत काम करत राहतात पसारा आवरण्याचं…पण मनाचं काय?  मनात पसरलेल्या आठवणींच्या पसाऱ्याचं काय?  कळत नाही त्या आठवणींना शिस्तीत बांधावं, की तसंच राहू द्यावं…पसरलेलं. पुस्तकांचं आवरलेलंच कपाट आवरायला घेतलं की, सापडतं काय काय त्याही कप्प्यात… स्वतःच्या पैशातून घेतलेलं पहिलं पुस्तक… 'सस्नेह‘ लिहून कोणी भेट दिलेलं पुस्तक… लेकीचं एखादं बडबडगीताचं इटुकलं पुस्तक… त्यातच एका पुस्तकावर नजर गेली की, मन हळवं हळवं होऊन जातं. लाडका कवी, त्याचं ते पुस्तक, त्याच्या कविता… पहिल्या पानावरची त्याची झोकदार सही… त्यानं भेट म्हणून दिलेला बुकमार्क… त्यावरचा त्याचा स्पर...
अधिक वाचा

मध्यरात्र

          बघ… तुझ्याबद्दल वाटणारी ही ओढ अजिबात स्वस्थ बसू देत नव्हती मला. हल्ली तर प्रत्येक प्रहर, प्रहरातले प्रत्येक क्षण तुझ्या वाटेकडे डोळे लावून बसलेली असायचे. अगदी आत्ताही बघ ना… मध्यरात्र झाली तरी डोळ्यांवर काही नीज दाटून येत नव्हती. पश्चिमेची गंभीर गाज निवळून आता हळूहळू पूर्वेकडून भूपाळी ऐकू येईल, सप्तर्षींची जागा आता हळूहळू शर्मिष्ठा घ्यायला लागतील; पण माझ्या डोळ्यातली टक्क जाग काही झोपेचं नाव घ्यायला तयार नव्हती. का? तर तू येशील… तू नक्कीच येशील असं वाटायला लावणारी तुझी ओढ. या माझ्या खात्रीला… का?… का म्हणून तडा दिलास रे तू? अर्ध्या तासापूर्वी तुझ्याकडून आलेला मेसेज वाचला आणि… आणि अक्षरशः हादरुन गेले रे. असं का वागलास माझ्याबरोबर सांग ना? झोप येत नव्हती म्हणून गच्चीत बसायला आले होते. पश्चिमेच्या खाऱ्या वाऱ्यासोबत मनाला शांत करणारे सूर ऐकू असं ठरवून वर आले होते रे आणि आता तू सांगतोयस मला की माझं तुझ्याबरोबर नसणं आता स्वीकार. स्वीकार… असं टाईप करण्याएवढं सहज शक्य आहे का ते? अरे, इतके दिवस तुझं अस्तित्व, तुझे श्वास मालकंसच्या सुरां...
अधिक वाचा

भाग एक

भाग एक त्यादिवशी संध्याकाळी इरा बागेतून घरी आली तीच अगदी गप्प गप्प. रोज भयंकर दंगा करत येणारी, गेटमधूनच आई, आई चा जप करत येणारी इरा, घरी परत आलेली आज आईला कळलंच नाही. इराच्या आजोबांना जेव्हा आत शिरताना पाहिलं तेव्हा आईला कळलं की आज काहीतरी बिनसलेलं दिसतंय. इराचा स्वभाव आईला माहीत होता. अशावेळी काही विचारायला गेलं तर ती उत्तर द्यायची नाही. म्हणून तिला काही न विचारता आईने आजोबांकडे मोर्चा वळवला.  'आज बागेत काही झालं का?' सूनबाईंचा तो प्रश्न ऐकून आजोबा म्हणाले, 'तसं तर काहीच झालं नाही. गेल्या गेल्या घसरगुंडीवर तर मस्त मजेत खेळत होती इरा. मित्र-मैत्रिणींशी नेहमीसारखा दंगा करून झाला. पण नंतर बाकी मंडळी घरी गेली आणि ही झोका घ्यायला गेल्यावर थोड्या वेळाने जरा अस्वस्थ दिसत होती खरं. मी विचारलंही तिला, पण आपल्याच तंद्रीत होती. काहीच बोलली नाही.' सांगेल जरा वेळाने म्हणून आई तिच्या कामाला लागली.  रात्री सगळं आवरून आई जेव्हा झोपायला खोलीत आली तेव्हाही इरा आढ्याकडे बघत गप्प पडली होती. आज जेवतानाही एकदम शांतता होती. इराला तसं पाहून आईच्या मनात थोडीशी कालवाकालव झाली. पण इराकडूनच काही ...
अधिक वाचा